ایام سوگواری اربعین سید و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام و یاران خداجویش علیهم السلام و باز گشت کاروان پیام آوران عاشورا از شام به کربلا را به محضر مقدس قطب عالم امکان آخرین وارث غدیر رهبر حکومت واحد جهانی اسلام حضرت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه و به عاشقان و شیفتگان ولایت و امامت غدیر تسلیت عرض می نمایم و نظر عزیزان بیننده را به متن ذیل از سایت شهید گرانقدر آوینی http://www.aviny.com معطوف می دارم التماس دعا .اللهم عجل لولیک الفرج والنصر .

از شور عاشورا تا پيام‏هاي حسيني

پيامبر صلي‏الله ‏عليه ‏و‏آله‏وسلم : «مكتوب عن يمين العرش انَّ الحسين مصباح الهدي و سفينة‏النجاة»1
همره هر موج خونش، گوهري ممتاز دارد كربلا در سينه‏اش پنهان هزاران راز دارد
عبارت حماسه و شور حسيني، به طور مكرر در ميان مردم ما به كار رفته است و تحقق آن، كه مربوط به جنبه عاطفي و احساسي «عاشقان حسيني» است تأثيرات فراوان داشته و شايد از كمترين عامل مؤثر (شور و احساسات) بيشترين تأثير (ايجاد و حفظ ايمان و افزايش آن) را داشته‏ايم.
مگر نه اين است كه دينِ انبوهي از مردم ما در ايّام محرّم و يا عاشورا زنده يا زنده‏تر مي‏شود و باعث حفظ و افزايش ايمان آنها است.
آيا اين واقعيت تاريخي كه جرقّه و شروع انقلاب و اعلان برائت از حكومت ظلم و فساد شاهنشاهي از محرّم 41 شروع شد، قابل انكار است؟ و يا اين كه مؤثرترين و پيروزمندترين عمليات‏هاي نظامي در دوران جنگ هشت ساله با سينه زني‏ها و رمز ياحسين عليه‏السلام و شروع شده است... و اين كه تأثير گذاري فراوان و نهفته و قابل هدايت و جهت دهي (تأكيد بر شعور حسيني) موجب شد كه سياست دشمنان دين بركم رنگ و بي‏محتوا كردن و در برخي مواقع، برنابودي شور و حماسه و عزاداري سالار شهيدان دچار شكست شود.
حال از خود مي‏پرسيم: وقتي اين واقعيت (حماسه حسيني) كه نه تمام دين و بلكه جزئي اندك از دين است، مي‏تواند تأثيري چنين شگرف در زندگي فردي و اجتماعي بگذارد؛ «شعور حسيني» كه مجموعه‏اي از اعتقادات راستين و حقيقي و رفتارهاي فردي و اجتماعي مناسب با آن افكار است، چه تأثيري بس شگرف‏تر و مؤثرتر در حوزه زندگي خواهد گذاشت؟ و چگونه خواهد توانست دوستان را هدايت و دشمنان را نا اميد گرداند؟از شور عاشورا تا پيام‏هاي حسيني
شعور حسيني به عنوان مدينه فاضله ديني و شيعي، عبارت است از مجموعه‏اي از افكار و اعتقادات و رفتارهاي فردي و اجتماعي هماهنگ و برخاسته از منشأ «عصمت حسيني» كه موجب بروز فرهنگ ناب محمدي و مهدوي و شيعي مي‏شود. اگر شعور حسيني به معناي درك و فهم و الگوپذيري از زندگي فكري و رفتاري سيدالشهداء حسين بن علي عليهما‏السلام به عنوان موجودي زنده و پيش برنده به جامعه رخ بنمايد، هر روز «عاشورا» و هرجا «كربلاست» و بهشت در دنيا تحقق خواهد يافت؛ چرا كه كربلا پاره‏اي از بهشت است.
چراغ و نور هدايت و كشتي نجات حسيني، عينيت نمي‏يابد مگر اين كه جامعه رنگ حسيني و الگوي فكري و رفتاري امام حسين عليه‏السلام را به خود بگيرد.
به نظر نگارنده نوع حركت امام حسين عليه‏السلام و اهل‏بيت و اصحابش از مدينه تا كربلا به گونه‏اي توأم با اعلام و آشكار كردن بوده و سخنان آن فرزند رسول خدا و فاطمه زهرا عليها‏السلام مي‏خواسته الگويي راستين و حقيقي از معارف و اعمال صالح به جامعه ارائه دهد تا، از اين رهگذر، مردم هدايت يابند و دين جدّش كه اسلام ناب محمدي است، دوباره زنده گردد. از همين رو، بزرگان فرموده‏اند:«انّ الاسلام محمدي الحدوث و حسيني البقاء»؛ اسلام از ناحيه پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم به وجود آمد و از ناحيه حسين عليه‏السلام بقا يافت.
البته اين سخن مشهور كه از زبان بشر معمولي صادر شده برخاسته از سخن وحي نبوي يعني «حسين منّي و انا منه (من حسين)»2 مي‏باشد. مفهوم فقره نخست روايت، آشكار است و قسمت دوم كه مي‏فرمايند: من از حسينم، چيزي نيست مگر به اين معنا كه دين من از ناحيه سالار شهيدان اباعبداللّه الحسين عليه‏السلام آبياري و زنده خواهد شد. آري، «شعور حسيني» رمز بقاي اسلام حقيقي و ناب محمدي است.
حال به جلوه‏هايي از شعور فكري و سپس شعور رفتاري و اخلاقي امام حسين عليه‏السلام و يارانش مي‏پردازيم تا الگويي صحيح و كامل فرا روي زندگي ما باشد.

                  توحید حسینی  :  (به ادامه مطلب توجه فرمائید )